ARALIN 52
Mas Mabubuting Pangako
Hebreo 8:7–13 — Balikan ang Hebreo 8:1–6
Si Jesus ang Tagapamagitan ng isang mas mabuting tipan na nakasalig sa apat na higit na dakilang pangako na tumutugon sa pinakamalalalim na suliranin ng puso ng tao.
📖 Ang Kasulatan
Basahin ang Hebreo 8:1–13 bago magturo. Balikan ang mga talata 1–6 at ituon ang pag-aaral sa mga talata 7–13. Ihanda rin ang Jeremias 31:31–34, Ezekiel 36:26–27, Hebreo 7:19, at Hebreo 10:15–18.
Ang mga sipi ng Kasulatan sa araling ito ay salin sa Filipino mula sa tekstong NKJV na ginamit sa orihinal.
💡 Ang Pangunahing Diwa
Inilantad ng Lumang Tipan ang kahinaan at kasalanan ng tao, ngunit wala itong kapangyarihang baguhin ang puso mula sa loob. Sa Hebreo 8:1–13, sinipi ng may-akda ang propesiya ni Jeremias upang ipakita na si Jesus ang Tagapamagitan ng isang Bagong Tipan na nakasalig sa mas mabubuting pangako. Tinutugunan ng mga pangakong ito ang pinakamalalalim na suliranin ng ating makasalanang kalagayan: ang ating kawalan ng kakayahang sumunod sa mga panlabas na tuntunin, ang ating espirituwal na pagkakahiwalay sa Diyos, ang ating pag-asa sa relihiyong nakasalalay lamang sa karanasan ng iba, at ang ating patuloy na pakikipaglaban sa pagkakasala at kahihiyan.
🔑 Mahahalagang Salita at Parirala
Ipinakita sa Aralin 51 si Jesus bilang ating Punong Pari na naglilingkod sa tunay na santuwaryo sa langit. Ipinaliliwanag naman ng Aralin 52 ang mga tiyak na pangako ng tipang tiniyak Niya para sa atin. Si Jesus ay hindi lamang isang gurong nagbibigay ng payo tungkol sa mabuting asal; Siya ang Tagapamagitan ng isang tipang tunay na bumabago sa kung sino tayo. Sa ilalim ng Lumang Tipan, ang mga handog na hayop ay nagsilbing pansamantala at simbolikong pagtatakip sa kasalanan, ngunit hindi nila kayang linisin ang budhi o magbigay ng bagong kalikasan. Inihandog ni Jesus ang Kanyang sariling dugo upang tiyakin ang isang tipang bumabago sa puso ng tao mula sa loob.
Kapag tinanggap natin si Cristo, binibigyan tayo ng Diyos ng bagong espirituwal na buhay at ng Kanyang Espiritu na nananahan sa atin. Pagkatapos, lumalago tayo habang natututo tayong mamuhay ayon sa buhay na tinanggap na natin.
Ang bawat pangako ng Bagong Tipan ay lubos na nakasalig sa natapos na gawain ni Cristo sa krus. Hindi natin nakakamit ang mga pangakong ito sa pamamagitan ng ating pagganap; tinatanggap natin ang mga ito sa pamamagitan ng pananampalataya sa ating dinakilang Punong Pari.
⚠️ Mga Dapat Bantayan
🙏 Paano Ito Isasabuhay
💬 Mga Tanong para sa Talakayan
📚 Mas Malalim na Pag-aaral
Panimula
Sa Hebreo 8, inilalahad ng may-akda ang pangunahing dahilan kung bakit kailangang magbigay-daan ang Lumang Tipan sa Bago. Walang espirituwal na kakayahan ang mga tao na tuparin ang tipan, at ang tipan mismo ay hindi makapagbigay ng buhay at kapangyarihang kailangan nila.
Upang patunayan ito, sinipi ng manunulat ang pinakamahabang sipi mula sa Lumang Tipan na matatagpuan sa Bagong Tipan, ang Jeremias 31:31–34. Itinatampok nito ang apat na mas mabubuting pangako na tumutugon sa apat na pangunahing suliranin ng ating makasalanang kalagayan.
Tahasang binabanggit ng propesiya ni Jeremias ang sambahayan ng Israel at ang sambahayan ng Juda. Nakikibahagi ang mga mananampalatayang Hentil sa mga pagpapalang ito ng Bagong Tipan sa pamamagitan ni Jesus, ang Mesiyas ng Israel, sapagkat inilapit sila sa pamamagitan ng Kanyang dugo (Efeso 2:13–19).
1. Panloob na Pagbabago sa Halip na Panlabas na Legalismo
Hebreo 8:7–10a
“Sapagkat kung walang kakulangan ang unang tipan, hindi na sana kinailangan ang pangalawa. Ngunit nang makita Niya ang pagkukulang nila, sinabi Niya…”
—Hebreo 8:7–8
“Ilalagay Ko ang Aking mga kautusan sa kanilang isip at isusulat Ko ang mga ito sa kanilang mga puso…”
—Hebreo 8:10a
Espirituwal na Kawalan ng Kakayahan at Pagtutuon sa Panlabas. Sa ating sarili lamang, hindi natin kayang matugunan ang banal na pamantayan ng Diyos sa pamamagitan ng sariling pagsisikap. Maaaring ilantad ng mga panlabas na tuntuning nakasulat sa mga tapyas ng bato ang ating kasalanan, ngunit hindi nila tayo mabibigyan ng kapangyarihan o pagnanais na sumunod.
Ang Mas Mabuting Pangako: Ipinapangako ng Diyos ang panloob na pagbibigay ng bagong buhay. Sa ilalim ng Bagong Tipan, hindi lamang Siya humihingi ng katuwiran mula sa labas; nagbibigay Siya ng bagong espirituwal na buhay mula sa loob.
Ang Solusyon: Sa pamamagitan ni Cristo at ng Banal na Espiritung nananahan sa atin, binabago ng Diyos ang mga hangarin ng ating puso. Unti-unti, ang pagsunod ay nagiging masayang pagnanais—“Gusto kong gawin ito”—sa halip na isang mabigat na tungkulin—“Kailangan kong gawin ito.” Nakakaranas pa rin ang mga mananampalataya ng mga tunggalian at mga sandaling mahirap sumunod; ang pagkakaroon ng bagong buhay ay hindi nangangahulugan ng agarang espirituwal na paglago tungo sa ganap na kahinugan.
2. Hindi Masisirang Pagiging Kabilang sa Diyos sa Halip na Espirituwal na Pagkakahiwalay
Hebreo 8:10b
“…at Ako ang magiging kanilang Diyos, at sila ang magiging Aking bayan.”
—Hebreo 8:10b
Pagkakahiwalay at Kawalan ng Katiyakan. Ang makasalanang puso ng tao ay likas na tumitingin sa Diyos bilang isang malayo at nakatatakot na hukom, o itinuturing ang ugnayan sa Kanya na parang isang palitan—na para bang ang Kanyang pag-ibig ay lubos na nakasalalay sa ating araw-araw na pagganap.
Ang Mas Mabuting Pangako: Ipinapangako ng Diyos ang isang permanenteng ugnayan sa loob ng tipan: Siya ang kanilang Diyos at sila ang Kanyang bayan. Siya mismo ang nagkukusang magbuklod ng Kanyang sarili sa Kanyang bayan dahil sa Kanyang biyayang hindi nila pinaghirapan.
Ang Solusyon: Tinitiyak ng dugo ni Jesus ang ating permanenteng pag-aampon bilang mga anak sa pamilya ng Diyos. Hindi tayo mga upahang manggagawang walang katiyakan at nagtatrabaho upang matanggap; tayo ay mga anak na Kanyang kinikilalang sarili at nagpapahinga sa Kanyang katapatan sa tipan.
3. Tuwirang Pakikipag-ugnayan sa Diyos sa Halip na Pananampalatayang Nakasalalay Lamang sa Iba
Hebreo 8:11
“Walang sinuman sa kanila ang magtuturo sa kanyang kapwa, ni sa kanyang kapatid, na magsasabing, ‘Kilalanin mo ang PANGINOON,’ sapagkat makikilala nila Akong lahat, mula sa pinakamababa hanggang sa pinakadakila sa kanila.”
—Hebreo 8:11
Relihiyong Nakasalalay sa Iba at Espirituwal na Herarkiya. Ang mga sistema ng makasalanang tao ay may pagkiling na limitahan ang pagiging malapit sa Diyos sa isang natatanging pangkat ng mga pinunong panrelihiyon. Dahil dito, ang karaniwang mga tao ay naiiwang umaasa lamang sa pananampalatayang ipinapadaan sa mga tagapamagitan.
Ang Mas Mabuting Pangako: Ipinapangako ng Diyos ang tuwiran at personal na paglapit para sa bawat mananampalataya. Mula sa pinakabagong mananampalataya hanggang sa pinakabatikang pinuno, ang bawat Cristiano ay may pantay na espirituwal na paglapit sa Panginoon. Hindi nito inaalis ang pangangailangan sa mga guro; tinutulungan ng mga guro ang mga mananampalataya na lumago sa pagkakilala sa Panginoong kinabibilangan na nila.
Ang Solusyon: Dahil binuksan ni Jesus ang daan sa pamamagitan ng tabing sa bisa ng Kanyang sakripisyo, ang Banal na Espiritu ay nananahan sa bawat mananampalataya. Ang bawat isa ay may personal at tunay na paglapit sa presensya ng Diyos.
4. Ganap na Pagpapawalang-sala sa Halip na Patuloy na Pagkakasala
Hebreo 8:12
“Sapagkat magiging mahabagin Ako sa kanilang mga kalikuan, at hindi Ko na aalalahanin ang kanilang mga kasalanan at mga gawang labag sa kautusan.”
—Hebreo 8:12
Pagkakasalang Nakapaparalisa at Takot sa Kaparusahan. Ang mga handog sa ilalim ng Lumang Tipan ay isang paulit-ulit na taunang paalala ng kasalanan. Ang makasalanang sangkatauhan ay patuloy na humahatol sa sarili, natatakot na ang mga nakaraang pagkabigo ay magbubunsod sa kalaunan ng poot ng Diyos.
Ang Mas Mabuting Pangako: Ipinapangako ng Diyos ang lubos, hindi na mababawi, at walang hanggang kapatawaran. Pinipili Niyang huwag nang singilin ang utang na nabayaran na. Hindi nangangako ang Diyos na mawawalan Siya ng alaala. Ipinapangako Niyang hindi na Niya kailanman ibibilang laban sa atin ang ating mga kasalanan. Naayos na ni Cristo ang usapin.
Pansinin na nagsisimula ang talata 12 sa “Sapagkat.” Ang kapatawaran ang saligan ng mga naunang pangako: wala nang kasalanang hindi pa nalulutas na humahadlang sa pagitan ng Diyos at ng Kanyang bayan.
Ang Solusyon: Lubos na natugunan ng nag-iisang sakripisyo ni Cristo sa krus ang hinihingi ng katarungan ng Diyos. Napawi na ang ating pagkakasala, kaya maaari tayong maglingkod sa Diyos nang may malinis na budhi at buong pagtitiwala.
Ang Konklusyon: Lipás Na ang Unang Tipan
Hebreo 8:13
“Sa pagsasabi Niya ng ‘isang bagong tipan,’ ginawa Niyang lipás na ang una.”
—Hebreo 8:13a
Ang mas mabubuting pangakong ito ay kabilang sa isang Bagong Tipan. Ibinibigay ng talata 13 ang konklusyon: lipás na ang unang tipan. Kaya lumalapit tayo sa Diyos sa pamamagitan ni Jesus at ng Kanyang natapos na gawain.
Pangwakas na Kaisipan
Inilantad ng Lumang Tipan kung ano ang mali sa atin; nilulutas ito ng Bagong Tipan na si Jesus ang Tagapamagitan. Itigil ang pagsisikap na makipag-ugnayan sa Diyos sa pamamagitan ng panlabas na legalismo, takot na tanggihan, pananampalatayang nakasalalay lamang sa iba, o patuloy na pagkakasala. Mamuhay nang lubos sa katotohanan ng Bagong Tipan.
Mayroon kang Punong Pari na tumiyak ng mas mabubuting pangako para sa iyo—nakasulat sa iyong puso, tinatakan ng Kanyang pag-ibig, maaari mong panghawakan ngayon, at nagbibigay-katiyakang pinatawad ka magpakailanman.
Basahin ang Hebreo 8:1–13 bago magturo. Balikan ang mga talata 1–6 at ituon ang pag-aaral sa mga talata 7–13. Ihanda rin ang Jeremias 31:31–34, Ezekiel 36:26–27, Hebreo 7:19, at Hebreo 10:15–18.
Ang mga sipi ng Kasulatan sa araling ito ay salin sa Filipino mula sa tekstong NKJV na ginamit sa orihinal.
💡 Ang Pangunahing Diwa
Inilantad ng Lumang Tipan ang kahinaan at kasalanan ng tao, ngunit wala itong kapangyarihang baguhin ang puso mula sa loob. Sa Hebreo 8:1–13, sinipi ng may-akda ang propesiya ni Jeremias upang ipakita na si Jesus ang Tagapamagitan ng isang Bagong Tipan na nakasalig sa mas mabubuting pangako. Tinutugunan ng mga pangakong ito ang pinakamalalalim na suliranin ng ating makasalanang kalagayan: ang ating kawalan ng kakayahang sumunod sa mga panlabas na tuntunin, ang ating espirituwal na pagkakahiwalay sa Diyos, ang ating pag-asa sa relihiyong nakasalalay lamang sa karanasan ng iba, at ang ating patuloy na pakikipaglaban sa pagkakasala at kahihiyan.
🔑 Mahahalagang Salita at Parirala
- “Nang makita Niya ang pagkukulang nila” (t. 8) — Nabigo ang mga tao na tuparin ang tipan. Gayunman, ipinapakita rin ng talata 7 ang kakulangan ng unang tipan: kaya nitong ilantad ang kasalanan, ngunit hindi nito maibigay ang panloob na lunas na kailangan ng mga tao.
- “Isusulat Ko ang mga ito sa kanilang mga puso” (t. 10) — Ang pangako ng espirituwal na buhay sa kalooban. Sa halip na mga kautusang nakaukit sa mga tapyas ng bato, inilalagay ng Diyos ang Kanyang mga naisin sa isip at puso ng mananampalataya.
- “Makikilala nila Akong lahat” (t. 11) — Ang personal na pagkakilala sa Diyos ay para sa bawat kabilang sa Bagong Tipan, mula sa pinakamababa hanggang sa pinakadakila. Ang bawat mananampalataya ay maaaring magkaroon ng malapit at tuwirang ugnayan sa Diyos, nang hindi nangangailangan ng isang natatanging pangkat ng mga paring tao na magsisilbing tagapamagitan.
- “Hindi Ko na aalalahanin ang kanilang mga kasalanan” (t. 12) — Isang legal na pahayag ng ganap na pagpapawalang-sala na hindi na mababawi. Lubusan na tayong pinatawad ng Diyos, at hindi na Niya ibinibilang laban sa atin ang alinman sa ating mga kasalanan.
- “Lipás na” (t. 13) — Sa pagpapahayag ng isang Bagong Tipan, idinedeklara ng Diyos na lipás na ang unang tipan. Ang buong tipan ni Moises—hindi lamang ang ilang seremonya nito—ay napalitan na ng higit na mabuti at walang hanggang Bagong Tipan kay Cristo.
Ipinakita sa Aralin 51 si Jesus bilang ating Punong Pari na naglilingkod sa tunay na santuwaryo sa langit. Ipinaliliwanag naman ng Aralin 52 ang mga tiyak na pangako ng tipang tiniyak Niya para sa atin. Si Jesus ay hindi lamang isang gurong nagbibigay ng payo tungkol sa mabuting asal; Siya ang Tagapamagitan ng isang tipang tunay na bumabago sa kung sino tayo. Sa ilalim ng Lumang Tipan, ang mga handog na hayop ay nagsilbing pansamantala at simbolikong pagtatakip sa kasalanan, ngunit hindi nila kayang linisin ang budhi o magbigay ng bagong kalikasan. Inihandog ni Jesus ang Kanyang sariling dugo upang tiyakin ang isang tipang bumabago sa puso ng tao mula sa loob.
Kapag tinanggap natin si Cristo, binibigyan tayo ng Diyos ng bagong espirituwal na buhay at ng Kanyang Espiritu na nananahan sa atin. Pagkatapos, lumalago tayo habang natututo tayong mamuhay ayon sa buhay na tinanggap na natin.
Ang bawat pangako ng Bagong Tipan ay lubos na nakasalig sa natapos na gawain ni Cristo sa krus. Hindi natin nakakamit ang mga pangakong ito sa pamamagitan ng ating pagganap; tinatanggap natin ang mga ito sa pamamagitan ng pananampalataya sa ating dinakilang Punong Pari.
⚠️ Mga Dapat Bantayan
- Huwag ipagkamali ang kabanalan ng kautusan ng Diyos sa kakayahan nitong magbigay-buhay: Inilantad ng kautusan ang kasalanan, ngunit hindi nito kayang bigyang-buhay ang mga taong nasa makasalanang kalagayan o dalhin sila sa kasakdalan. Ang sagot ng Diyos ay isang Bagong Tipan na si Jesus ang Tagapamagitan.
- Huwag masiyahan sa pananampalatayang nakasalalay lamang sa karanasan ng iba: Huwag lubusang umasa sa mga guro, pastor, o aklat na para bang maaari nilang maranasan ang Diyos para sa iyo. Binibigyan ng Bagong Tipan ang bawat mananampalataya ng personal at tuwirang paglapit sa Panginoon.
- Huwag mamuhay sa ilalim ng pagkakasalang pinawalang-sala na: Huwag isipin na pinapatawad ka ng Diyos ngunit nagtatanim pa rin Siya ng sama ng loob. Kapag sinabi ng Diyos na hindi na Niya aalalahanin ang iyong mga kasalanan, ipinapangako Niyang ang mga ito ay ganap at panghabambuhay nang naayos kay Cristo.
- Huwag ipagkamali ang panlabas na pagsunod sa tunay na pagsunod: Ang panlabas na gawaing panrelihiyon na walang pagbabago sa puso ay legalismo. Ang tunay na espirituwal na paglago ay nagmumula sa gawain ng Espiritu sa ating kalooban.
🙏 Paano Ito Isasabuhay
- Magpasakop sa Banal na Espiritu at sa Kanyang pagbabagong ginagawa sa iyong kalooban. Huwag umasa lamang sa sariling lakas ng loob. Manalangin araw-araw na iayon ng Banal na Espiritu ang mga hangarin ng iyong puso sa Salita ng Diyos.
- Magpahinga sa iyong bagong pagkakakilanlan bilang anak ng Diyos. Kapag nakadarama ka ng espirituwal na pagkaulila o kawalan ng katiyakan, panghawakan ang tiyak na pangako ng Diyos: “Ako ang magiging kanilang Diyos, at sila ang magiging Aking bayan.”
- Linangin ang malapit at personal na ugnayan sa Diyos. Mamuhay sa bawat sandali na kasama ang Panginoon. Gamitin ang iyong tuwirang paglapit sa trono ng biyaya sa pamamagitan ng araw-araw na pananalangin at pagbubulay-bulay sa Kasulatan.
- Mamuhay sa ganap na kapatawaran. Kapag tinutukso ka ng mga nakaraang pagkabigo na mamuhay sa kahihiyan, ipahayag ang katotohanan ng talata 12: pinatawad na ang iyong mga kasalanan at hindi na aalalahanin ng Diyos ang mga ito.
💬 Mga Tanong para sa Talakayan
- Alin sa apat na suliranin ng ating makasalanang kalagayan ang pinakamadalas mong maranasan sa iyong paglakad kasama ang Diyos: legalismo, pagkakahiwalay sa Diyos, pananampalatayang nakasalalay lamang sa iba, o pagkakasala?
- Paano binabago ng pagkaalam na isinusulat ng Diyos ang Kanyang kautusan sa iyong puso ang iyong dahilan sa pagbabasa ng Kasulatan at pananalangin?
- Ano ang praktikal na pagkakaiba ng pagkakaroon ng kaalaman tungkol sa Diyos at ng personal na pagkakilala sa Kanya (t. 11)?
- Bakit madalas mahirapan ang mga mananampalataya na tanggapin na hindi na inaalala ng Diyos ang kanilang mga kasalanan (t. 12)? Paano natin malalabanan ang patuloy na paghatol sa ating sarili?
📚 Mas Malalim na Pag-aaral
Panimula
Sa Hebreo 8, inilalahad ng may-akda ang pangunahing dahilan kung bakit kailangang magbigay-daan ang Lumang Tipan sa Bago. Walang espirituwal na kakayahan ang mga tao na tuparin ang tipan, at ang tipan mismo ay hindi makapagbigay ng buhay at kapangyarihang kailangan nila.
Upang patunayan ito, sinipi ng manunulat ang pinakamahabang sipi mula sa Lumang Tipan na matatagpuan sa Bagong Tipan, ang Jeremias 31:31–34. Itinatampok nito ang apat na mas mabubuting pangako na tumutugon sa apat na pangunahing suliranin ng ating makasalanang kalagayan.
Tahasang binabanggit ng propesiya ni Jeremias ang sambahayan ng Israel at ang sambahayan ng Juda. Nakikibahagi ang mga mananampalatayang Hentil sa mga pagpapalang ito ng Bagong Tipan sa pamamagitan ni Jesus, ang Mesiyas ng Israel, sapagkat inilapit sila sa pamamagitan ng Kanyang dugo (Efeso 2:13–19).
1. Panloob na Pagbabago sa Halip na Panlabas na Legalismo
Hebreo 8:7–10a
“Sapagkat kung walang kakulangan ang unang tipan, hindi na sana kinailangan ang pangalawa. Ngunit nang makita Niya ang pagkukulang nila, sinabi Niya…”
—Hebreo 8:7–8
“Ilalagay Ko ang Aking mga kautusan sa kanilang isip at isusulat Ko ang mga ito sa kanilang mga puso…”
—Hebreo 8:10a
Espirituwal na Kawalan ng Kakayahan at Pagtutuon sa Panlabas. Sa ating sarili lamang, hindi natin kayang matugunan ang banal na pamantayan ng Diyos sa pamamagitan ng sariling pagsisikap. Maaaring ilantad ng mga panlabas na tuntuning nakasulat sa mga tapyas ng bato ang ating kasalanan, ngunit hindi nila tayo mabibigyan ng kapangyarihan o pagnanais na sumunod.
Ang Mas Mabuting Pangako: Ipinapangako ng Diyos ang panloob na pagbibigay ng bagong buhay. Sa ilalim ng Bagong Tipan, hindi lamang Siya humihingi ng katuwiran mula sa labas; nagbibigay Siya ng bagong espirituwal na buhay mula sa loob.
Ang Solusyon: Sa pamamagitan ni Cristo at ng Banal na Espiritung nananahan sa atin, binabago ng Diyos ang mga hangarin ng ating puso. Unti-unti, ang pagsunod ay nagiging masayang pagnanais—“Gusto kong gawin ito”—sa halip na isang mabigat na tungkulin—“Kailangan kong gawin ito.” Nakakaranas pa rin ang mga mananampalataya ng mga tunggalian at mga sandaling mahirap sumunod; ang pagkakaroon ng bagong buhay ay hindi nangangahulugan ng agarang espirituwal na paglago tungo sa ganap na kahinugan.
2. Hindi Masisirang Pagiging Kabilang sa Diyos sa Halip na Espirituwal na Pagkakahiwalay
Hebreo 8:10b
“…at Ako ang magiging kanilang Diyos, at sila ang magiging Aking bayan.”
—Hebreo 8:10b
Pagkakahiwalay at Kawalan ng Katiyakan. Ang makasalanang puso ng tao ay likas na tumitingin sa Diyos bilang isang malayo at nakatatakot na hukom, o itinuturing ang ugnayan sa Kanya na parang isang palitan—na para bang ang Kanyang pag-ibig ay lubos na nakasalalay sa ating araw-araw na pagganap.
Ang Mas Mabuting Pangako: Ipinapangako ng Diyos ang isang permanenteng ugnayan sa loob ng tipan: Siya ang kanilang Diyos at sila ang Kanyang bayan. Siya mismo ang nagkukusang magbuklod ng Kanyang sarili sa Kanyang bayan dahil sa Kanyang biyayang hindi nila pinaghirapan.
Ang Solusyon: Tinitiyak ng dugo ni Jesus ang ating permanenteng pag-aampon bilang mga anak sa pamilya ng Diyos. Hindi tayo mga upahang manggagawang walang katiyakan at nagtatrabaho upang matanggap; tayo ay mga anak na Kanyang kinikilalang sarili at nagpapahinga sa Kanyang katapatan sa tipan.
3. Tuwirang Pakikipag-ugnayan sa Diyos sa Halip na Pananampalatayang Nakasalalay Lamang sa Iba
Hebreo 8:11
“Walang sinuman sa kanila ang magtuturo sa kanyang kapwa, ni sa kanyang kapatid, na magsasabing, ‘Kilalanin mo ang PANGINOON,’ sapagkat makikilala nila Akong lahat, mula sa pinakamababa hanggang sa pinakadakila sa kanila.”
—Hebreo 8:11
Relihiyong Nakasalalay sa Iba at Espirituwal na Herarkiya. Ang mga sistema ng makasalanang tao ay may pagkiling na limitahan ang pagiging malapit sa Diyos sa isang natatanging pangkat ng mga pinunong panrelihiyon. Dahil dito, ang karaniwang mga tao ay naiiwang umaasa lamang sa pananampalatayang ipinapadaan sa mga tagapamagitan.
Ang Mas Mabuting Pangako: Ipinapangako ng Diyos ang tuwiran at personal na paglapit para sa bawat mananampalataya. Mula sa pinakabagong mananampalataya hanggang sa pinakabatikang pinuno, ang bawat Cristiano ay may pantay na espirituwal na paglapit sa Panginoon. Hindi nito inaalis ang pangangailangan sa mga guro; tinutulungan ng mga guro ang mga mananampalataya na lumago sa pagkakilala sa Panginoong kinabibilangan na nila.
Ang Solusyon: Dahil binuksan ni Jesus ang daan sa pamamagitan ng tabing sa bisa ng Kanyang sakripisyo, ang Banal na Espiritu ay nananahan sa bawat mananampalataya. Ang bawat isa ay may personal at tunay na paglapit sa presensya ng Diyos.
4. Ganap na Pagpapawalang-sala sa Halip na Patuloy na Pagkakasala
Hebreo 8:12
“Sapagkat magiging mahabagin Ako sa kanilang mga kalikuan, at hindi Ko na aalalahanin ang kanilang mga kasalanan at mga gawang labag sa kautusan.”
—Hebreo 8:12
Pagkakasalang Nakapaparalisa at Takot sa Kaparusahan. Ang mga handog sa ilalim ng Lumang Tipan ay isang paulit-ulit na taunang paalala ng kasalanan. Ang makasalanang sangkatauhan ay patuloy na humahatol sa sarili, natatakot na ang mga nakaraang pagkabigo ay magbubunsod sa kalaunan ng poot ng Diyos.
Ang Mas Mabuting Pangako: Ipinapangako ng Diyos ang lubos, hindi na mababawi, at walang hanggang kapatawaran. Pinipili Niyang huwag nang singilin ang utang na nabayaran na. Hindi nangangako ang Diyos na mawawalan Siya ng alaala. Ipinapangako Niyang hindi na Niya kailanman ibibilang laban sa atin ang ating mga kasalanan. Naayos na ni Cristo ang usapin.
Pansinin na nagsisimula ang talata 12 sa “Sapagkat.” Ang kapatawaran ang saligan ng mga naunang pangako: wala nang kasalanang hindi pa nalulutas na humahadlang sa pagitan ng Diyos at ng Kanyang bayan.
Ang Solusyon: Lubos na natugunan ng nag-iisang sakripisyo ni Cristo sa krus ang hinihingi ng katarungan ng Diyos. Napawi na ang ating pagkakasala, kaya maaari tayong maglingkod sa Diyos nang may malinis na budhi at buong pagtitiwala.
Ang Konklusyon: Lipás Na ang Unang Tipan
Hebreo 8:13
“Sa pagsasabi Niya ng ‘isang bagong tipan,’ ginawa Niyang lipás na ang una.”
—Hebreo 8:13a
Ang mas mabubuting pangakong ito ay kabilang sa isang Bagong Tipan. Ibinibigay ng talata 13 ang konklusyon: lipás na ang unang tipan. Kaya lumalapit tayo sa Diyos sa pamamagitan ni Jesus at ng Kanyang natapos na gawain.
Pangwakas na Kaisipan
Inilantad ng Lumang Tipan kung ano ang mali sa atin; nilulutas ito ng Bagong Tipan na si Jesus ang Tagapamagitan. Itigil ang pagsisikap na makipag-ugnayan sa Diyos sa pamamagitan ng panlabas na legalismo, takot na tanggihan, pananampalatayang nakasalalay lamang sa iba, o patuloy na pagkakasala. Mamuhay nang lubos sa katotohanan ng Bagong Tipan.
Mayroon kang Punong Pari na tumiyak ng mas mabubuting pangako para sa iyo—nakasulat sa iyong puso, tinatakan ng Kanyang pag-ibig, maaari mong panghawakan ngayon, at nagbibigay-katiyakang pinatawad ka magpakailanman.